Een wrange oorlogsanekdote

Een wrange familie-anekdote illustreert hoe het leven in Oekraïne kan verkeren. Het is een verhaal waarin oorlog, een kilim-weefster en de nieuwe generatie Oekraïners samen de hoofdrol spelen.

Vrij leven

Paraskeviya’s kleinkinderen, gewend aan een vrij leven in een oud-Sovjetland, nodigen oma uit naar een prachtig natuurgebied elders in Oekraïne. Trots op de omgeving, trots op een nieuw familiehuis – gebouwd in traditionele stijl. Met andere woorden: hoe blij kun je zijn met je toekomst als een oorlog ondenkbaar is. Als het nog geen 24 februari 2022 is.

Welke oorlog?

Wanneer oma het huis van buiten bekijkt, glimmen haar ogen niet van trots. ‘Dit huis is niet goed, kinderen,’ zegt ze zacht. ‘Te groot. Te opvallend. Dat is niet goed voor als er oorlog komt.’ De kinderen lachen haar bezorgdheid weg. ‘Welke oorlog bedoelt u, oma? Er komt geen oorlog meer.’

Welke kleur?

De oorlog komt er wel. De strijd om vrijheid keert terug in de Oekraïense geschiedenis Straks ook in de boeken. Door welke historicus geschreven, in welke kleur – onbekend. Eén zekerheid: geen natie geeft haar vrijheid vrijwillig op, geen volk deelt land met een overheerser.

Teken van leven

De kleuren van Oekraïne – blauw en geel – zijn sinds 24 februari 2022 meer dan alleen het symbool van een land. De kleuren van de Oekraïense vlag zijn nu ook de kleuren van verzet. En, zoals ooit de kleuren in Paraskeviya’s kilims, tekenen van leven, hoop en bescherming.